|

| |

Dit Duitse, militair kerkhof is het grootste verzamelkerkhof voor Duitse
militairen buiten het Duitse grondgebied, voor Duitse oorlogsslachtoffers van de
tweede wereldoorlog. Op een oppervlakte van 16 ha staan bijna 20.000 kruisen,
wat ongeveer 40.000 doden behelst (onder elk kruisje liggen 2 soldaten). 6221
kruisjes dragen "Ein Deutscher Soldat", omdat het lijk niet meer te
identificeren was.
De meeste slachtoffers zijn gevallen tijdens de 18-daagse veldtocht (10 tot 25
mei 1940), 3 slagen rond Aken (september tot december 1944), en het
Ardennenoffensief (16 december 1944 tot 30 januari 1945). Toch liggen hier ook
542 slachtoffers uit de eerste wereldoorlog.
De eerste soldaten arriveerden hier in 1946/47. Het kerkhof, zoals we dat nu
kennen, werd ingehuldigd op 6 septebmer 1959. Volgens het verdrag van Genève
genieten oorlogsdoden, ook in het buitenland, "eeuwige rust". In dit kader
hadden de Duitse en Belgische regering een verdrag gesloten in 1952, waarbij het
beheer werd overgelaten aan de "Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge". Een
belangrijke bijdrage aan de oprichting van dit kerkhof kwam van de Duitse
studenten, in de vorm van een jaarlijkse "Opferpfennig". De vlakte is omwald, en
met heide en bomen bepland, om het onkruid zo weinig mogelijk kans te geven.
Ter nagedachtenis van 50 jaar vrede, werd in mei 1995 een Ginkgo of Japanse
noteboom geplant. Dit soort boom wordt "levend fossiel" genoemd, omdat hij in
het Jura en het Krijt veelvuldig voorkwam, maar nu in het wild wellicht
uitgestorven is
|